balletje rolt

Ah, dat is echt het wonderlijke aan Paraguay. Niks gaat zoals gepland. Je referentiekader en vermogen om situaties in te schatten werken niet. Ze doen het gewoon niet... Ze vertalen niet naar onder de evenaar. En als je dat eenmaal accepteert dan wordt het leven een stuk gemakkelijker. Want alles komt uiteindelijk goed, of eigenlijk vele malen beter dan je had kunnen bedenken. Alleen totaal onverwachts en niet op de manier die je gepland had. Om een voorbeeld te geven:
We zijn gisteren naar Bar Lido gegaan om te filmen. We hadden de camera en geluidsapparatuur gecheckt, zijn speciaal met een taxi naar het centrum gegaan, hebben ons strategisch neergezet voor de beste mis-en-scène, lichtomstandigheden en kaders en vroegen permissie om te filmen aan de serveerster die ons nog herkende van eergisteren. En daar dreigde het fout te gaan. Ik had het een beetje onhandig gebracht, waardoor ik niet zeker wist of de mevrouw begreep dat we daar nu wilden filmen. Ze begon advies te geven - er zijn mensen die weten hoe je dat soort dingen moet aanpakken - en liep weer weg om bestellingen op te nemen aan de andere kant van de bar. Shit, net de verkeerde persoon gevraagd, dacht ik. Later kwam ze weer terug en vertelde dat haar dochter studeerde om actrice te worden. Ze begreep daarom wel een beetje van film en zo. We konden het beste een bekende cineast van Paraguay, Tana Shembori vragen om advies. Zij zou weten hoe je permissie moet vragen voor dat soort opnames. Ze gaf de naam en zei dat we haar bij het Theatro Municipal zouden vinden.
Zonder te hebben gefilmd gingen we dus met een nieuw doel op pad - op zoek naar Tana Shembori. We kwamen aan bij het Theatro Municipal en stonden voor gesloten deuren. Twee straatwerkers wezen naar de andere kant van het gebouw, waar we inderdaad een kleine ingang vonden, verstopt in de vouw van het gebouw. De gewapende bewakers bij de deur wisten niet wie we bedoelden, maar we werden toch naar de tweede verdieping geleid door een van hen. 'Zo.' En hij liep weer weg. We keken een beetje rond, op zoek naar een deur naar een kantoor of iets dergelijks, maar vonden niet meer dan een zaal waar balletles werd gegeven. Hmmm, dood spoor.
Op de trap naar beneden kwamen we een man tegen. Hij had een t-shirt aan met 'productie' op  de rug geschreven. We vroegen het hem maar: waar zouden we Tana Shembori kunnen vinden? 'Hier? Nee, die is niet hier.' Nee, dat dachten wij eigenlijk ook al.
We wilden alweer onverrichter zaken verder lopen, maar de man zei 'Wacht', en was al aan de lijn met iemand die haar nummer kon geven. Hij ging naar het productiehok en kwam terug met haar mobiele telefoonnummer. Tsja, zo makkelijk gaat dat hier.

We vertelden dit verhaal vervolgens aan een vriendin hier. 'Oh, Tana Shembori. Ik heb een vriend die haar heel goed kent. Wacht.' Er wordt gelijk gebeld en weer hebben we een telefoonnummer en een afspraak met iemand die connecties heeft in heel de (kleine) filmwereld van Paraguay. Ik had hem net aan de lijn en hij zei: 'Wat heb je nodig? Acteurs? Nee? Licht? Een producent? Zeg het maar en ik kan je helpen.'

We zijn ondertussen ook op zoek naar mooie lokale muziek die we eventueel voor de film kunnen gebruiken en hebben een vriendin gevraagd waar we live muziek kunnen luisteren. Ze kwam met een optreden voor die avond met mooie Paraguayaanse muziek, rond de poëzie van een bekende dichter. Dus 's avonds waren we weer met wat vrienden in het Theatro Municipal. Nu liep het weer anders dan gepland, want het concert dat wij wilden zien was helaas al de dag ervoor geweest. Hmmm. In plaats daarvan was een Argentijnse fluitist. Hmmm. We stonden nog wat voor de kassa te delibereren of we kaartjes zouden kopen, nu we er toch waren. Tijdens de discussie groetten onze vrienden een man en raakten we aan de praat. "Oh, en documentaire over de radio. Wat interessant. Ik heb een radiostation, Radio Libre, en mijn zoon is net terug uit Nederland, waar hij voor de radio in Hilversum werkte. Hij weet veel en kan jullie zeker verder helpen. Wacht." En weer krijgen we een telefoonnummer.
En passant schudden we nog de hand van de ex-president van Bolivia en als we hadden gewild hadden we denk ik ook zijn telefoonnummer kunnen krijgen.
Geen opnames, wel weer stappen verder met belangrijke contacten die ons verder kunnen helpen in ons onderzoek hoe een film in Paraguay te draaien.